Bitterballen en Hazes in Vinkeveen.
Niet in een ‘rijtuigie’, maar gewoon met de auto bereiken we vandaag Vinkeveen. We worden warm onthaald bij Careyn Maria Oord, waar zelfs parkeerplaatsen voor ons zijn gereserveerd. We kleden ons om in de ruime zaal, die we toebedeeld hebben gekregen. Na onze vaste aftrap met Elly, die de sfeer er direct in brengt, zorgt Dick voor het echte Amsterdamse gevoel. Als geen ander heeft hij het onvervalste bargoens en de snik in zijn stem. Zingen kan hij. Afgelopen zondag stond hij immers nog in de finale van het Ouderen Songfestival! Maar dit keer ondersteunt het koor hem.
Vooraan zit een dame met behoorlijk wat praatjes. Ze roept, zingt, vraagt en tikt ritmisch mee met haar handen.
De “Ja zuster, nee zuster”-potpourri slaat enorm aan. Veel bewoners zingen de bekende liedjes mee en waar kun je nu beter zingen dat je “met het rijtuigie helemaal naar Vinkeveen” gaat, dan in Vinkeveen zelf?
Na de pauze blijkt, dat nummers van lang geleden nog steeds actueel zijn. Het gevoel dat het draaiorgel uit het straatbeeld verdwijnt, waar Hennie over zingt, is ook nu nog heel herkenbaar. Yvonne en Rietje ontroeren de zaal met “Kijk me nog eenmaal aan” en “Witte rozen”, Zelfs de dame met de vele praatjes wordt er even stil van. Gelukkig zorgt André er met de setlist voor, dat er genoeg vrolijke nummers tussendoor zitten om de gezelligheid erin te houden.
En dan komt er weer zo’n prachtig moment. Vooraan zit een man met zijn moeder. Zij is fragiel en teer in haar rolstoel. Terwijl Elly “Moeder, hoe kan ik je danken” zingt, vinden de handen van moeder en zoon elkaar. Hij kijkt haar aan en zingt het nummer speciaal voor haar. Als hij haar hand heel even loslaat, gaan die van haar direct weer zoekend over de tafel, op weg naar de hand van haar zoon. Het is zo ontroerend, dat we Anneke met haar “O, Johnny” echt even nodig hebben om te kunnen schakelen naar de André Hazes-potpourri.
Het is geweldig om de Hazes nummers juist hier ten gehore te brengen, in de voormalige woonplaats van André Hazes. Er is daarbij een grote rol weggelegd voor onze nieuwe heren. Maxime en de beide Ed’s mogen 3 van de 5 nummers brengen in deze potpourri “Het is de hoogste tijd”, zingt Ed Z tot slot en hij krijgt de hele zaal mee met het ‘la-la-la’. Misschien wel omdat André Hazes toch een beetje van Vinkeveen was.
De verzorgenden gaan bij het allerlaatste lied “Geef mij maar Amsterdam” voor in de polonaise.
En dan zit het er deze zondagmiddag alweer op. Met elkaar hebben we weer een mooie voorstelling gegeven en dan smaken de beloofde bitterballen ons ook na het optreden uitstekend!
