Rode Hoed I 1 maart 2026

Als we ons vandaag met onze rolkoffertjes naar de Rode Hoed begeven, voelen we ons bijna een toerist tussen de toeristen. Terwijl zij op hun mobieltjes zoeken naar de hotspots van Amsterdam, zou je ze het liefst als gids – met de rode Zwanenkoor paraplu in de lucht – meenemen naar het échte Amsterdamse gevoel: onze voorstelling!
Na ruim 70 uur aan repetities dit seizoen en vele mooie optredens in verzorgingstehuizen, is dit waar we naartoe hebben gewerkt. Het programma staat bijna volledig in het teken van Willy Alberti, die dit jaar 100 zou zijn geworden.

Ineke heeft weer haar uiterste best gedaan om geweldige presentatoren te vinden en we trappen af met niemand minder dan Johnny Kraaijkamp jr. Zijn vader en Willy waren gabbers en daardoor weet hij ons uit de eerste hand de mooiste anekdotes te vertellen.

De zaal is de eerste helft van de voorstelling best wel rustig. Logisch, want Willy was van de mooie nummers en hij had natuurlijk die prachtige stem. Zijn liedjes zijn bedoeld om stil van te genieten. Maar dat ons publiek ook zeker van een feestje houdt, merken we zodra we de vrolijke krakers inzetten. Er wordt luidkeels meegezongen en geklapt!
De “Goud van Oud”-potpourri zit weer fantastisch in elkaar. Verzin het maar: Direct na “Manuela” volgt “Ach, was ik maar bij moeder thuis gebleven” en als Elly daarna opkomt met “Laat me” en er samen met Ben een prachtige act van maakt, is de hilariteit in de zaal compleet.