De vrijdagavond is, zo weten we al jaren, altijd een tikje anders. Misschien komt het door de naderende afterparty, maar er hangt vaak een gezellige, soms wat rumoerige kroegsfeer. Maar vanavond? Misschien kwam het door Inekes verzoek om meer aandacht bij de rustige nummers of misschien door de geweldige presentator, maar wat een top-publiek hadden we in de zaal!
Ja, de presentator… We hebben een speciale band met hem. Hij presenteerde niet alleen al vaker, maar we mochten in augustus ’25 zelfs optreden op zijn bruiloft! We zijn dan ook ontzettend blij, dat we Paul de Leeuw weer mochten vragen. Wat hem betreft mogen we dat elk jaar. Hij benadrukte het nog maar eens op het podium. Nou Paul, bij dezen staat het zwart op wit!
In de zaal zagen we veel oude bekenden en sponsoren. Zo was daar onze geliefde Lenie, die jarenlang de koffie serveerde in onze oude repetitieruimte. Ook aanwezig waren mensen van de Stichting Amsterdamsch Plezier en Yoeri van den Busken van Ajax Magazine.
Het is inmiddels onze 185e voorstelling in de Rode Hoed en koorlid Hans Nolting heeft ze simpelweg àllemaal meegemaakt. Een prestatie van formaat!
Of Paul zijn ‘bruine ogen’ het vanavond droog hielden, laten we in het midden, maar de zaal hield het zeker niet droog. Of het nu om blauwe of bruine ogen ging, we zagen her en der mensen even over de ogen wrijven. We hadden vanavond zoveel sterke momenten, dat de kreet “Zo’n goeie hebben wij nog niet gehad!” als een rode draad door de avond liep, telkens opnieuw ingezet door Paul of André.
In de tweede helft zagen we hetzelfde gebeuren als bij de vorige voorstellingen. We schakelden moeiteloos over van diepe emotie naar een waanzinnige feestsfeer. Omdat Piet ook al op de bruiloft van Paul zong, vroeg Paul extra aandacht voor zijn optreden. We mogen inmiddels wel stellen, dat de voorstellingen van dit jaar ook beetje een ode aan onze Piet zijn. Hij pakt een glansrol en dat is meer dan verdiend!
Hilarisch werd het toen Paul “Je bent als een wilde orchidee” aankondigde. De zaal riep enthousiast “Ooh!”, waarop Paul droogjes zijn volgende blaadje pakte en grapte: “Maar die slaan we even over!” Het is die humor – Amsterdams? Rotterdams? Ach, we begrijpen elkaar meer dan we soms willen toegeven.
Prachtig was ook het debuut van Ed Blijleven als solist in de Rode Hoed. Dat Paul zich vervolgens spontaan bij hem voegde voor een duet van Droomland, zorgde voor een absoluut kippenvelmoment. Aan het eind van de avond mocht Paul zelf nog een verzoeknummer kiezen en hij koos prompt weer voor Droomland, met Ed weer naast zich en nu het hele lied.
Wat Paul precies over Amsterdam zei…? We weten precies hoe we vrienden moeten blijven. Namelijk door zoiets dan niet zwart op wit te vermelden! Maar hij wist het prachtig te relativeren: Rotterdam en Amsterdam zijn beide schitterend op hun eigen manier.
Wat een geweldige avond. Zelfs de portiers gaven na afloop aan, dat het zelden zo gezellig en probleemloos was verlopen. “Zo’n goeie (vrijdagavond) hebben wij nog niet gehad” zingt het in ons hoofd terwijl we naar huis gaan.
Klik op de foto om hem te vergroten.
