Het voelt als terreinwinst, maar dan op een vrolijke manier, als we vandaag met onze Amsterdamse roots naar Huizen trekken. Ook buiten onze stadsgrenzen omarmt men de Amsterdamse volksmuziek. Het is vanaf de A1 ook wel een beetje het bos in. En met de zware regen, die zo nu en dan valt, kost dat best een beetje concentratie.
Brasserie De Woensberg aan de Woensbergweg laat ons gelijk fantaseren over een teamuitje. We zien de speurtocht met opdrachten al voor ons. En als onze kleedkamer ook nog eens in luxe glampingtenten blijkt te zijn, is alleen de regen nog een spelbreker voor het ware vakantiegevoel. Nadat we ons hebben verdeeld over de drie tenten, begeven we ons naar de zaal, waar een lekker bakkie troost ons wat opwarmt op deze allereerste herfstdag.
Al snel druppelen ook de gasten binnen en het verbaast ons niet meer, dat we veel fans treffen, die vanuit het hele land voor ons optreden zijn gekomen, maar we hopen natuurlijk ons fan bestand iets uit te breiden. Fijn dus dat er ook uit de directe omgeving wat Huizenaren naar deze Amsterdamse avond zijn gelokt.
Na ons drankje en de soundcheck — die door de vroege aanwezigen al met applaus wordt beloond — begeven we ons naar de aangewezen tenten om ons om te kleden. Opkomen in polonaise lukt vanwege de beperkte ruimte en de regen niet, dus gaan we maar gewoon naar de aangewezen plek qua opstelling. Het is best uit onze comfortzone, dat we niet aftrappen met Elly die oproept om het een beetje gezellig te maken, maar met een potpourri van Johnny Jordaan.
Als de eerste set voorbij is, blijken onze maaltijden al op tafel te staan. We kunnen zo aanschuiven en genieten van een heerlijke gehaktbal of biefstuk. Voldaan begeven we ons weer naar binnen, waar André en Maarten er een gigantisch feest van hebben gemaakt. Hoezo pauze? Ze lijken vanavond wel de hoofdact als je het publiek bekijkt. Wij besluiten om er een schepje bovenop te doen door ons in de polonaise te mengen. Tot André ons naar onze plek roept op de tonen van “Geef mij maar Amsterdam”.
Piet maakt natuurlijk weer indruk met “Liefde” en de “Ja zuster, nee zuster” potpourri wordt massaal meegezongen, zelfs door de inmiddels gearriveerde Davey Bindervoet. Met hem sluiten we onze set af met een heerlijke wals uit de Jordaan, waarna Davey het overneemt, gevolgd door Jeffrey.
Enkele koorleden feesten nog even door en onder het genot van een drankje praten we nog wat na met de aanwezigen.
Het Gooi weet dat ze Amsterdammers op bezoek kregen en volgens ons is dat wederzijds goed bevallen.
