Als we aankomen bij het Jaap van Praag-huis en op weg zijn naar onze kleedkamer, komen we langs een leuke kringloop: De Winkel van Sinkel. Laat onze eigen Truus daar nou net als vrijwilliger werken! Enkele dames kunnen de verleiding niet weerstaan om er even rond te kijken. Maar te lang kijken, betekent wel dat de spaarzame stoelen en plekken in de kleedkamer bezet zijn. Het is behoorlijk vol. Zodra iemand zich heeft omgekleed, wordt er ruimte gemaakt en kletsen de koorleden, die zich reeds omgekleed hebben, wat bij in de gang.
Harrie heeft vandaag een primeur: Hij beleeft zijn eerste optreden als Zwaan.
Het is behelpen op het podium. We hebben weinig ruimte en het is al zo warm. Een koorlid probeert of de ramen achter het gordijn aan de kant van de dames open kunnen, maar helaas. Ach, we hebben wel voor hetere vuren gestaan en ondanks de warmte en de beperkte ruimte zetten we een mooie eerste set neer.
De jongste in de zaal is een meisje met een prachtige diadeem op haar hoofd. Twee kerstboompjes wippen mee, als ze haar hoofd beweegt en dat op de dag dat het Sinterklaasjournaal weer is begonnen!
Een dame lijkt wat naar ons te turen. Mogelijk is haar zicht wat beperkt, maar met haar gehoor lijkt niets mis. Met haar hand op het hart toont ze haar emotie bij de prachtige ballades. Piet maakt indruk met zijn lange uithaal als hij “Liefde” ten gehore brengt. Niemand in ons koor doet hem dat na.
In de tweede set komt de zaal wat meer los. Er wordt een dansje gemaakt, een polonaise gestart en lekker meegezongen met “Twee motten”. Wie kent dit lied niet? Dankzij TikTok en Gerard Joling is het nummer weer helemaal actueel. En dan mag Truus, nadat ze al zong over Het orgel op de Oude Lindegracht “Ik voel me zo verdomd alleen” zingen, compleet met een Ciske de Rat-pet. Nou, alleen hoeft ze zich zeker niet te voelen nu ze voor “eigen” publiek optreedt! En natuurlijk krijgt ze een net iets luider applaus van de aanwezigen.
Er zat zelfs een Portugese mevrouw in de zaal, die niet alles kon verstaan, maar wel ontzettend had genoten, omdat de liedjes over lief en leed wel haar hart bereikten.
We sluiten weer een mooi optreden af met “Geef mij maar Amsterdam”. Want ook al wonen veel Amsterdammers in Purmerend, je haalt de Amsterdammer misschien wel uit de stad, maar de stad niet uit hun hart.
